The Jane is verhuisd en sinds 6 weken open.

Chef Nick, vertelde me de vorige keer al dat het hem eigenlijk iets te groot werd. En dat hij overwoog om de ruimte boven de bar te veranderen in een kleiner intiemer restaurant. Waar hij dan zelf zou koken en meer contact had met de gasten. Nou, dat is er niet van gekomen. Hij is helemaal verhuisd en vijf maanden dicht geweest. In die vijf maanden heeft hij het pand waar hij nu zit in de Limastraat bij de havens waanzinnig verbouwd en in die tijd heeft hij een pop-up gedaan want hij wilde wel zijn oude crew houden( en dus doorbetalen). De zaak lijkt in niets op de oude Jane en is een stuk kleiner intiemer en geformeerd om een prachtige open keuken . Je kijkt allemaal naar de keuken die is ingedeeld in vijf parties die allemaal een aantal gerechten doen en er is een koude en warme kant, het is een één en al bedrijvigheid. De service is alom aanwezig net als de chefs die de gerechten veelal naar tafel brengen en daar afmaken, en uitleggen wat je krijgt, het contact is enorm, supercool.

De muziek staat net als overal in België waar we gegeten hebben net iets te hard maar hier stoort het niet want de akoestiek is fantastisch. De nieuwe Jane lijkt totaal niet op de oude Jane dat was één groot theater in een kerk ook prachtig met aan het einde van het restaurant achter glas de keuken waar je wel alles zag gebeuren maar waar je eigenlijk geen contact mee had. Hier is dat geheel andersom, wat minder theatraal, en met een veel directer contact met de gast. Supercool en daardoor een totaal andere sfeer. Het lijkt wel alsof chef Brill zich opnieuw heeft uitgevonden. We hebben de enige grote tafel de rest zijn bijna allemaal tweetjes aan elkaar geschakeld en op rechts wat 4-tjes. Wij hebben een hele grote tafel die uitkijkt op de passe van de koude keuken zodat we alles heel goed kunnen volgen. De bediening is wederom zeer professioneel in handen van Floor die ik per abuis eerder Fleur heb genoemd maar die helemaal niet Fleur heet maar Floor . Ik heb in een eerder bericht weleens twijfel uitgesproken hoe het kon dat the Jane niet een derde ster had. En dat doe ik nu weer want je mag natuurlijk appels niet met peren vergelijken maar als ik het vergelijk met onze eerdere drie-sterren ervaring van Boury en dat mag ik helemaal niet doen van Nick want Tim Boury is een grote vriend van hem maar is dit echt by far beter op alle gebied. Het is echt fantastisch ik ga verder niet in superlatieven dus ik beperk me tot de foto’s en een uitleg bij de gerechten.

Olif, geitenkaas, mierikswortel.

Beekridder,nori,piment,pine,meloen-kosbō

Zoete ajuin,girolle,Comté,walnoot, vlierbloesem

 

11 weken  gerijpt zwindpolder ( Rundvlees uit de zwindpolder wat de chef zelf laat rijpen in zijn kelder) met knolselder, tierenteyn en zwartesesam.

Daarna wilde zeebaarsuit Loch Duart ook tien dagen gerijpt,gefermenteerde braambes, kombu .

Akita Komachi foie gras, Dutch wasabi,Gobetto, dashi,

signature dish: oester Irish Mór, met caviar en miso van brood.

Langoustine met Hokkaido pompoen, hazelnoot, sakura, .

Franse Coquille, schorseneer,witte truffel, zeewierboter. Schelpjes.

Polderhaas, à la minute gegaard ,vijgenblad, pistache

 

NB DE FOTO’S  LOPEN NIET SYNCHROON, EXCUSES!!

yuzu met een beetje meringue die à la minute wordt verbrand met een klein stukje houtskool uit de grill.citroenmelisse, dragon.

Pommes de Bloss, bladerdeeg,muscovado, broodmiso

 

Wat zegt Michelin ook alweer? Eén ster is de moeite van het stoppen waard, twee sterren is de omweg waard, drie sterren is de reis waard.

Nou oordeel zelf maar wat het hier moet zijn.

GaultMillau beoordeelde Nick onlangs als “best Dutch chef abroad” en gaf hem 18,5 punten (out of 20),

The Jane


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.