Goed, de avond na Dos Palillos gaan we lunchen bij een paar andere El Bulli-chefs. Het zijn maar lijstjes, maar in 2017 stonden ze nog op plek 55 van World’s 50 Best, vorig jaar al op 18 en dit jaar op 9, èn ze hebben 2 Michelinsterren. Omdat ik vorig jaar al veel heb verteld over het verleden en heden van chefs Oriol, Mateu en Eduard (vul Disfrutar maar in in het zoekvakje rechtsboven) houd ik het deze keer bij het menu en een enkele opmerking.

We gaan wederom voor het menu Festival, met slechts een paar oude bekenden zoals de frozen Americano en Gilda’s niguri, olijfsap in cacaoboter met ansjovis. De salpicon van kreeft, waarbij de salpicon bevroren is, is nieuw.

De panchino (oliebol) met kaviaar heb ik eerder gehad (gelukkig), evenals de walnoot met Idiazabal kaas, alleen waren de walnoten toen niet met huid en haar ingemaakt. De slang van basilicum (sferificatie) met paling en pancetta is ook een oude bekende maar de pizza op rijstdeeg met burrata en tomaatpoeder en de burrata met olie van olijf en van tomaat zijn hagelnieuw.

Op verzoek maken ze hun bekende carbonara met witte truffel, maar de krokante eidooier met gelei van champignons die terecht op het podium staat is nieuw.

Ook het rijstpapier met nori, wasabi en zee-egel is nieuw, de scheermessen uit het zout met zeewier en de crispy ravioli van zeewier weer niet

De “cocktail from the nineties” is een bol mousse op wat verschillende olie’s-sauzen maar doet exact denken aan de cocktailsaus uit die tijd, garnalencocktail zonder garnalen! De sferificatie van mais met foie is hagelnieuw,

net zoals de chip van crispy mango met garnaal, de langoustine met chilisaus, watermeloen en kwartelei,

de mousse van kippenlever met pinda-praliné en het kippenbotje met zwarte knoflook (in 2 sessies).

Tartare van ribeye met merg, consommé en krokante karamel van piquillo peper,  Iberico sparerib met pepitoria en zwarte walnoot, hoisin-komkommer met parfait van honing, cornetje met ijs van zwarte sesam en aardbei, en schuim van suiker, karamel en steenkool, met daarin mango, allemaal nieuw. De deconstructed citroentaart is en oude bekende (goddank, even rust). We besluiten met de tarta al whiskey 2019 (zie boven) en een “fossiel” van hazelnoot en koffie (let goed op de foto).

Een feest, deels van herkenning, deels van verbazing. Het zijn allemaal muizenhapjes, dat kan niet anders natuurlijk, maar ook hier proberen ze ons extra te verwennen wat gewoon niet altijd goed is. Als je goed telt dan tel je 29 “bites” (af en toe wel meer dan 1 bite) wat al echt veel is. Veel lastiger is het om de concentratie te bewaren en van het eerste hapje nog net zoveel te genieten als van het 15 en van de 29ste. Lastig!

Eerlijk? Geweldige ervaring, fantastische smaken, superservice maar 10 gerechtjes minder was beter geweest (ik hoor je zeggen: “dan stop je toch gewoon”, maar dat doe je dan weer niet).

Disfrutar | Carrer de Villarroel 163 | Barcelona | Spanje | bel +34 933 48 68 96 | www.disfrutarbarcelona.com


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.