in mijn tijd in de revalidatiekliniek (Reade) heb ik ongelofelijk lekker gegeten maar dat lag niet aan Reade. Dat lag meer aan alle vrienden die dagelijks eten voor me meenamen. Echt uit eten ben ik in die periode maar twee keer geweest, op de verjaardag van de vrouw bij Ron Gastrobar en een paar weken later bij het Amsterdam 750- ontbijt wat Ron organiseerde samen met Cees Holtkamp ook in de Gastrobar.(half uur rijden mret de rolstoel  door het Vondelpark)

Afgelopen vrijdag was de eerste keer dat ik weer echt ‘op restaurant’ ging, samen zoals ze dat in België zo mooi noemen. Ik mocht kiezen van de Dutchfoodie en we zijn naar de Nederlanden in Vreeland geweest. Het was een wild feest, zowel qua eten als qua gastvrijheid.

Caroline, de vrouw vanchef Wilco stond al op ons te wachten om de rolstoeltaxi goed naar de achterdeur te begeleiden, en na een kruip-door-sluip door-tocht waarbij mijn vriend Paard ( Dutch Foodie) over ongekende stuurtalenten bleek te beschikken zaten we aan tafel met vol uitzicht op de keuken waar de chef, het is misschien een beetje ouderwets de hele avond gewoon keihard mee bikkelt ik hou d’r van!

Na een aantal amuses en een heerlijke alcoholvrij aperitief uit Denemarken gemaakt van jasmijn thee begint het menu met zes verschillende oesters waarbij ik die met gebakken ganzenlever en krokante kippenhuid wel even moet noemen tjemig…. daarna verschillende bereidingen van tomaat met kreeft en watermeloen

waarna Noordzeekrab met ajoblanco(koude amandelsoep) en een sorbet van Verjus en witte druif (een zoetje met een mooi zuurtje) heerlijk allemaal.

Daarna tartaar van langoustine en een gebakken langoustine op Thaise wijze, echt superlekker en met zo’n zachte curry smaak die de langoustine volledig in haar waarde laat,

dan een stukje gebakken zwezerik met een beetje jus de veau waarna Anjou duif met hele kleine cantharellen

het geheim?; Prachtige ingrediënten met mooie ouderwetse smaken en ouderwetse service, ik heb me zelden zo welkom gevoeld . Echt een topavond ,niet in de laatste plaats door de waanzinnig service van Johan en gastvrouw Caroline die op de terugweg ook over stuurmanskunst bleek te beschikken toen de rolstoel weer dezelfde weg terug moest wat minder makkelijk was dan het leek.