In mijn research ben ik bij Cuines33 niet verder gekomen dan 1 Michelinster. En via de website dat het een jong stel is die maar 16 couverts doen, omdat ze al hun aandacht willen geven aan het eten en aan hun gasten. Ik word ’s ochtend’s opgebeld door de bazin met de vraag of we nog komen die ik bevestigend beantwoord. Ik zeg;” ja om 7 uur”, “ja” zegt zij ‘stipt’. Maar dat heb ik niet helemaal letterlijk genomen. Dus toen we uiteindelijk om kwart over 7 aankwamen stond chef Edwin al buiten op ons te wachten. Wat blijkt,

oude foto van de chef uit zijn prachtige boek

ze hebben een aperitiefruimte die ze eerst helemaal vullen met gasten voordat ze beginnen aan de amuses en het apero. Daarna word je per tafel begeleid naar een ruimte erachter via een sluis waarna je aan een soort hoefijzerachtige tafel geplaceerd wordt en dan begint het grote feest en een groot feest is het zeker, want Edwin kan niet alleen niet normaal goed koken maar de bazin Fleur is ook een gastvrouw puur sang die er alles aan gelegen is om je volledig in de watten te leggen wat dan ook gebeurt. Het is een ongelooflijk feest. Ik ga het eten beschrijven maar eigenlijk is dat bijzaak want je voelt je hier zo verschrikkelijk welkom. Het is net alsof je bij mensen thuis eet van prachtig servies wat Edwin allemaal zelf gemaakt heeft want hij heeft ook nog een soort keramiek opleiding gedaan en heeft vier jaar zitten kleien op een atelier achter het restaurant. Niet normaal. En met heel veel zilveren accessoires, want die verzamelt hij tussen de regels door ook nog. de chef is van vele markten thuis google verteld je meer en zijn boek ook

Hij is het restaurant ooit begonnen met zijn vrouw en zijn zwager als een gastronomisch Spaans tapasrestaurant. Cuines betekent keuken in het Basquies of in het Catalaans, dat ben ik even kwijt. Maar na een vooropleiding bij Sergio Herman in Oud-Sluis en kon het niet anders dan dat ‘ie het echte gastronomische pad opging en deze super-huiskamer heeft gecreëerd. Het is ongelooflijk! Nog nooit zoiets meegemaakt, een lot uit de loterij meteen op onze eerste dag vanonze belgische culitrip.

Ik start met een mocktail van kweepeer met citrus entanqueray 0% en 4 amuses te weten: een shot met citrus afrikaantjes en fingerlime.

Een combinatie van plankton, langoustine met kafir, |(citroenblad) en yuzu. Een macaron van soja met wasabi, ui en hamachi.

En een combinatie van ganzenlever met gepekelde aardbei en zwarte sjallot. Dan worden we meegenomen naar de eetkamer via een sluis. De sluis gaat dicht, aan de zijkant opent zich een klein luikje en daar liggen vier stukjes toast van zuurdezem met daarop wat tartaar van wagyu uit Sint-Kruis. Sint-Kruis is waar de familie woont.

 

Dan komen we de eetkamer binnen met een grote hoefijzervormige tafel waarbinnen de koks en de bediening opereren. Daar aan de zijkant staan kasten vol met het door Edwin verzamelde zilver wat constant wordt gebruikt. En verder met alle borden die gebruikt worden, waarvan hij 70% zelf heeft gemaakt, wat hij zich aangeleerd heeft in een keramiek-atelier aan de achterkant van het restaurant

Eerst gerecht is tartaar van zeebaars in een saus van oester met kohlrabi en haringkaviaar.

Hierbij een Bloody Mary van watermeloen. Dan een langoustine Royale, aan één kant maar gegaard dus waanzinnige cuisson, met huisgemaakte sojasaus, kimchi en spitskool. Hierbij een drankje van veenbes met lavendel.

Dan de tegenwoordig zeer hippe broodgang, maar niet gewoon brood. Een brioche van croissantdeeg belegd met wilde kruiden en een beetje afgelakt zodat hij super krokant is en ongelooflijk lekker. Hierbij een kombucha met hoppe.

Dan een visgerecht, zeetong met gerookte paling, venkel en dashi. De dashi is gemaakt met onder andere de vellen van de gerookte paling. Bizar!  Hierbij een drankje van gember met oranjebloezem wat ik snel inruil voor de eerder genoten kombucha met hoppe.

We krijgen een pre-viande gang te weten: een stukje gelakte zwezerik met een crème van aubergine, lente-ui en een touch van koffie. En die koffie komt weer waanzinnig terug in de rode biet kefir waar ook een beetje koffie doorheen zit.

Piéce is wilde eend met appel uit eigen tuin, cepes en zoethout. Hierbij een wortel-specerijensap.

Het Pré-dessert is een kaasgangetje gemaakt van Oud Brugge kaas bestrooid met geraspte Rijpenaer XO en daarbij wat kers en vijg.

Het dessert ten slotte is een mille-feuiille met een crème van tonkabonen en een karamelsaus en daaroverheen royaal geraspte truffel. Geweldig!

Aan al het mooie komt een einde zo ook aan deze avond. Wat een feest was dit zeg. We worden weer teruggebracht naar de in nevelen gehulde aperitiefruimte wat nu de koffieruimte is. We slaan de koffie over. Voor mij geen warme bittere drank na zo’n prachtig diner, maar we genieten wel van de snoepjes die daar liggen. En we krijgen nog een verrassing: als we terug in de sluis staan gaat er weer een luikje open en ligt daar een heel klein tarteletje, te fragiel om aan te raken gevuld met al dan niet ingemaakte vruchtjes uit eigen tuin. Een geweldig afscheid

In een half uurtje rijden we terug van Knokke naar Oostende en een half uur later lig ik veilig in bed na te genieten van deze avond. Oe wat was dit bijzonder!

 

Cuines 33| Smedenstraat 33 knokke-heist|